miserable at best

Nilalamon ako ng depresyon, at wala akong magawa.

Hindi ko mapigilang umiyak.. Nakakalungkot.

Ang bigat sa pakiramdam. Ang bigat sa loob.

Pessimistic? Oo.

Walang positive energy na dumidikit. puro negative. hahaist.

Unti- unting binubura ang salitang pag-asa sa bokabularyo ko

Nawawalan na ako ng tiwala.. tiwala sa sarili ko.

Pero hindi pwede. . ayokong magpakamukmok na lang sa isang tabi

at problemahin ang problemang kaya namang solusyonan.

Tragic? —Oo.

Hindi ko alam kung kakayanin ko pa, pero nahihirapan na talaga ako. Ewan.

Hindi ko makontrol ang utak, at ang emosyon ko.

Hindi ko pa talaga kayang maging masaya.. maging normal tulad ng nakasanayan..

Kahit magpakalunod pa ako sa sandamakmak na chippy buong araw, hindi ko maloloko ang sarili ko.

Gusto kong sumigaw— no’ng isang araw pa.. gusto kong umiyak buong magdamag..

gusto kong mapag-isa. gusto kong maging elyen…ayoko na maging tao.. huhuhu.. x((

Mood: *sigh

Music: Clocks