July 2008
M T W T F S S
    Aug »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

--

pabayang estudyante. mareklamo. ngumingiti. sumisimangot. takot sa tao. takot sa mundo. natutulog sa dyip. nadadapa. natatapilok. nagtatanga-tangahang tanga. tsk tsk...

Message Board

ankara otelleri:

sad

bayrak:

thanks

ara bölme:

thanks

ara bölme:

thanks

rich:

sigh clocks

ae:

fff

ara bölme:

thanks

bayrak:

thanks

used stationary bikes:

nice blog boss…

indonesia furniture handicraft wholesale marketplace:

Do not forget to always visit the Indonesia furnitur

jc08(Unni):

hi~nice blog..naaliw ako sa mga posts mo,,can i link your blog?thanks~

Sinukuan:

Ang ganda dito.

sinukuan:

Salamat sa pagdaan. Patambay din, kaibigan.=)

tsktsk:

@SAMJUAN: waaaaah! bat ganun? sabi sa mail ko may sinend kang comment.. pero bat ganun? wula naman? waaah! tsk tskk!

Samjuan:

Nakikibasa! Mabuhay ka!

Leave a message ▼

Feed your soul

3rd full moon

July 20, 2008

july 19, 2008

naglalakad ako sa kahabaan ng overpass ng Unibersidad ng Santo Tomas kasama ang aking kaibigan. hindi ko inakalang ganoon ang mangyayari. nagitla ako. napasigaw. hindi ko nga inakala na ganoon pala kalakas ang aming sigaw na rinig halos lahat ng mga tao doon sa overpass.

papauwi na kami noon- ako at siya. hindi na kami mapakali sa aming mga sarili. sobrang ihing- ihi na kami at napagdesisyunan naming tumawid sa kabilang parte ng uste upang yun nga. naisipan naming pumunta sa goldilocks upang maki-cr. pagkatapos noon ay bumalik na uli kami sa kabila upang mag-abang ng dyip pauwi.

naglakad kami muli paakyat sa overpass. may isang batang lalaking nakaputi. pulubi. punit- punit ang kanyang damit at masasabi kong isa siyang bakla. napansin ng aking kaibigan na sinusundan niya kami. kaya naman ay nagbagal kami ng kilos para paunahin siya.. pero nananatili siyang nasa likuran namin; habang kami naman ay mabagal na naglalakad upang iwasan ang mga tubig na humaharang sa aming dadaanan. at ayun nga. nagulat na lang kami nang biglang napansin ng aking kaibigan na may kinukuha si boy pulubing bakla na nakaputi doon sa bag ng aking kaibigan. paksiyet. sa sobrang kaba ay napatili kaming dalawa. hindi ko na halos maalala ang mga pangyayari. basta naalala ko na lang na hinampas siya ng aking kaibigan. at nagsabi pa nga ng “sorry” yung bata nung nahuli naming kinukuha nito ang selepono ng aking kaibigan. kabado. nanginginig. napatakbo ang bakla. 

 pasalamat na lang kami at bakla yung mandurukot. tsktsk..

Posted by tsktsk at 18:55:00 | permalink

Add a comment